Maszynopis Wielkanoc - Powstanie w getcie, w V Rocznicę Powstania w Getcie Warszawskim

Luba Blum

Is part of: Materiały związane z Lubą Bielicką-Blum

Aggregate inventory number: MHŻP-B681/1-13

Title: Maszynopis Wielkanoc - Powstanie w getcie, w V Rocznicę Powstania w Getcie Warszawskim

Author: Luba Blum

Object identifier: MHŻP-B681/1a-b

Creation location: Warszawa

Usage location: Warszawa

Previous owner purchase location: Warszawa

Date: 1948

Medium: papier

Technique: maszynopis

Dimensions: 28 cm × 21,5 cm

Object description

Maszynopis zapisany obustronnie na jednej kartce, z odręcznymi poprawkami, zatytułowany „Wielkanoc – Powstanie w Getcie” autorstwa Luby Bielickiej-Blum. W pierwszym zdaniu autorka pisze „Okres świąt żydowskich, był porą wyszukaną dla uśmiercania tysięcy niewinnych ofiar, przez faszystów niemieckich. Dnia 18-go kwietnia 1943 uzbrojone pułki niemieckie wkroczyły do getta warszawskiego, dla wymordowania pozostałych 40 tysięcy Żydów.”Tekst dotyczy powstania w getcie oraz udziału kobiet w walkach. Opisane są historie kilku kobiet, między innymi Racheli Rozenblat: „Wiele pielęgniarek pomagało powstańcom podczas walk. Broni było mało. Rachela Rozenblat, instruktorka Szkoły Pielęgniarstwa, absolwentka XXIV zespołu pracowała tego dnia w Szpitalu Żydowskim przy ul. Gęsiej 6, zbierała ona po nocach rannych bojowników i opatrywała w schronach. Została ona uduszona razem z uczennicami i chorymi w bunkrze, pod szpitalem.”„Ala Gołąb-Grynbergowa weszła do getta 2 dni przed powstaniem, żeby wyprowadzić jeszcze jedno dziecko, uratować życie i schronić w szlachetnych rodzinach polskich, w Zakładzie im. Ks. Boduena i innych Zakładach. Jej postać w białym czepku pielęgniarskim z czarną opaską, długa peleryna z czerwonym podbiciem, wywoływały, o dziwo!, pewien respekt u ‘wachy’ niemieckiej, nawet wówczas, gdy nie mogła okazać żadnej przepustki. (…) Córka jej Rami Gołębianka została przechowana w klasztorze i przeżyła wojnę.”„Młoda uczennica Szkoły XXVIII zespołu Ala Sznajder, jako spadochroniarka wylądowała pod Krakowem, jako żołnierz Armii Ludowej. Wykonała ona ważne zadanie wojskowe. Po zwycięstwie Armii Radzieckiej razem z […] polskim, włożyła z powrotem mundur pielęgniarski, […] wróciła do Szpitala Wojskowego w Otwocku.” W końcowym akapicie Autorka pisze „Wiele nieznanych bohaterek zginęło w getcie, tak samo jak i w drodze sławy od Lenino do Berlina!”. Luba Bielicka była najstarszą z pięciu córek Beniamina i Lei Bielickich. Urodziła się w Wilnie w 1905 roku, zmarła w 1973. Ukończyła Szkołę Pielęgniarstwa przy Szpitalu Starozakonnych, a od 1939 kierowała nią. Jej mężem był Abrasza Blum, działacz żydowskiej partii robotniczej Bund. Mieli dwoje dzieci, Wiktorię i Aleksandra. Po wybuchu wojny Luba Bielicka pozostała na stanowisku dyrektorki szkoły, działającej od listopada 1941 na terenie getta. Personel i uczennice szkoły pracowały na rzecz chorych w getcie. Jej mąż, Abrasza Blum, działał w Żydowskiej Organizacji Bojowej, był powstańcem w getcie. Został zamordowany przez gestapo w 1943 roku.Po wojnie Luba Bielicka-Blum prowadziła Dom Dziecka w Otwocku, potem wróciła do kierowania Szkołą Pielęgniarek. Została odznaczona między innymi medalem Florence Nightingale przez Międzynarodowy Czerwony Krzyż. Szkoła Pielęgniarstwa przy Szpitalu Starozakonnych na Czystem (Wola) w Warszawie została założona w latach 20 XX wieku. Dawała możliwość zdobycia wykształcenia i zawodu dziewczętom, które pochodziły z biednych, żydowskich rodzin. Jedną z uczennic była Alina Margolis, późniejsza żona Marka Edelmana. W 1949 roku szkoła wznowiła działalność jako Szkoła Pielęgniarstwa nr 3 w Warszawie. Od 1939 roku do końca lat 60. kierowała nią Luba Bielicka-Blum.

Is part of collection: Muzeum Historii Żydów Polskich

Category: Pamiątki Historyczne

Rights: Muzeum Historii Żydów Polskich

Tags: getto, powstanie w getcie warszawskim, Szkoła Pielęgniarstwa, pomnik